• ۱۳۹۸ شنبه ۳۱ فروردين
  • اِسَّبِت ١٤ شعبان ١٤٤٠
  • Saturday 20 Apr 2019
  • شماره 469
عناوین این صفحه
کد خبر: ۸۱۵۵

درآمدزایی با طلای کثیف

دکتر سیده نگار موسوی*
 negar_mousavi@ymail.com

در عصر مدرن از زباله‌ها به عنوان طلای کثیف یاد می‌شود و صنعت بازیافت آن به یک صنعت پردرآمد و پولساز در کشورهای
توسعه یافته مبدل شده است. در این کشورها بازیافت زباله‌ها از هر نوعی از زباله‌های عادی گرفته، فلز و پلاستیک تا زباله‌های الکترونیک مانند موبایل‌ها و رایانه‌ها از ارزش وافری برخوردار است و پول‌های خوب و هنگفتی را وارد چرخه اقتصادی آن‌ها می‌کند. از اینرو تمامی زباله‌های تولید کشورها ارزشمندند. اما در این بین بازیافت زباله‌های الکترونیکی از جایگاه ویژه‌تری برخوردار است.
با یک نگاه اجمالی به اطرافمان انبوهی از وسایل الکترونیکی دیده می‌شود که خواسته و ناخواسته وارد زندگی بشر شده است. با روی کار آمدن نسل جدید فناوری‌ها و رشد سریع تکنولوژی و همچنین عمر کوتاه تجهیزات کامپیوتری و تنوع طلبی جامعه در استفاده از این تجهیزات، بسیاری از ابزارهای الکترونیکی کاربرد خود را از دست داده و نیاز به جایگزین شدن دارند.
زباله‌های الکترونیک همان قطعات سخت‌افزاری کامپیوترهای قدیمی، تلفن‌های همراه و یا حتی برخی از وسایل خانگی شامل مایکروویو و ماشین لباسشویی و... که دیگر قابل مصرف نبوده اطلاق می‌شود. قطعات دستگاه‌های الکترونیک از رده خارج شده، حاوی بسیاری از مواد و فلزات سنگین خطرناکی هستند که معدوم نمودن و یا بازیافت آ نها یکی از معضلات پیش روی جوامع صنعتی و نیمه صنعتی است. آمارها نشان می‌دهد، در حال حاضر کشورهای توسعه یافته‌ای مانند آمریکا، اتحادیه اروپا، ژاپن و کره از بزرگترین تولید کننده‌های زباله‌های الکترونیک بوده و کشورهای چین، هند، پاکستان از جمله واردکنندگان عمده این زباله‌ها هستند. این بدان معناست که کشورهای پیشرفته زباله‌های الکترونیکی خود را در جای دیگر دنیا خالی می‌کنند. این امر حاکی از خطرات قابل توجه و جدی این زباله‌ها برای انسان و محیط‌زیست دارد.
باطری یک گوشی تلفن همراه از رده خارج به علت وجود کادمیوم، ۶۰۰ متر مکعب آب را آلوده می‌کند و یا میزان سرب موجود در باطری‌های کامپیوترها و سیم‌ها و کابل‌های ابزارهای الکترونیکی تنها ذکر بخش کوچکی از آمار بزرگ مخرب محیط زیست بودن این زباله‌هاست. بسیاری از قطعات دستگاه‌های کامپیوتر(الکترومگنتیک) اگر به صورت اصولی و کارشناسانه بازیافت نگردند با تشعشعاتی که دارند توانایی تاثیر بر روی ژنتیک انسان‌ها را داشته و علاوه بر آسیب بر اعضای بدن در متولد شدن نسل‌های آتی بشر نیز اختلال ایجاد
می‌کند. بنابراین موضوع بازیافت زباله‌های الکترونیکی (E- Waste Recycling) و توجه
به آن بصورت علمی و اصولی بسیار پراهمیت و قابل بررسی است.
 به طور کلی دو راه پیش روست. یک راه، روش سنتی و پر مخاطره‌ای است که شامل سوزاندن و دفع کردن این زباله‌هاست که باعث انتشار ذرات آلوده کننده
سرب و جیوه در هواست که به شدت به محیط زیست
و سلامت انسان آسیب وارد می‌کند.
راه دوم، روش‌های مدرن و زیست سازگار است که شامل جداسازی زباله‌ها و آلودگی زدایی و در نهایت بازیافت آن‌هاست. با سرمایه گذاری براین روش نه تنها قدم‌های موثری در حفظ محیط زیست برداشته می‌شود بلکه باعث اشتغالزایی و کسب درآمد می‌گردد.
بررسی‌ها نشان می‌دهد که تنها یک یارانه‌ی رومیزی شامل ۳۲ درصد پلاستیک، ۴۱ درصد آلومنیوم، ۶۱ درصد طلا، فلزات سنگین و خطرناک نظیر کادمیوم، جیوه و آرسنیک، ۲ درصد آهن، ۹ درصد نقره و ۷ درصد سرب می‌باشد. حال با یک حساب سرانگشتی مشاهده نمایید از بازیافت میلیون‌ها رایانه مستهلک در خانه و ادارات و شرکت‌ها چه حجم عظیمی از عناصر ارزشمند و سود آور بدست می‌آید.
بنابراین با یک بازیافت اصولی، می‌توان از صدها تن زباله رایانه‌ها و تلفن‌های همراه مقادیر زیادی طلا، مس، نقره و پلاتین به دست آورد، که این مقادیر با خروجی بسیاری از معادن تولید کننده این فلزات قابل رقابت می‌باشد. اما متاسفانه بخش خصوصی هنوز این دید مثبت را ندارد و هنوز اطمینان لازم از سود آوری و توجیه پذیری اقتصادی این فعالیت بدست نیاورده است. به هر حال این ثروت هنگفت در زباله‌های الکترونیکی کشور جا خوش کرده است و البته وظیفه‌ی دولت در اعطای کمک‌های لازم و حتی فرهنگ‌سازی برای جذب سرمایه گذاران بخش خصوصی در این حوزه نیز بسیار حائز اهمیت خواهد بود.

 

لینک کوتاه: http://www.naghshdaily.ir/fa/Main/Detail/8155

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیر سیستم منتشر خواهند شد
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهند شد
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشد منتشر نخواهند شد
عنوان صفحه‌ها
بالای صفحه